Nieuws
“La Mosca en la Ceniza” van Gabriela David heeft de Prijs voor Beste Film binnengehaald
Na bekroond te zijn geweest op verschillende Europese Filmfestivals, in India en in Argentinië, heeft de prachtige gelaagde langspeelfilm “La Mosca en la Ceniza” (2009) van Gabriela David ook de belangrijkste Prijs van het Latijns-Amerikaans Film Festival van Vlaanderen 2011 in de wacht gesleept. Andere winnaars waren “San Antonio” (Alvaro Olmos, Bolivia, 2010) voor Beste Documentaire en “Camino de cintura” (Nestor Mazzini, Argentinië, 2011) voor Beste Kortfilm.
Prijzen 2011
Stress in het gelukkigste land ter wereld met Como un grito en geluk in Uruguay met El Casamiento
Vrijdag 25 november vond er weer een mooie uitwisseling plaats in Cinema Zuid in Antwerpen. Regisseur Ivan Porras uit Costa Rica nam enthousiast de tijd om met het publiek te praten over zijn kortfilm Como un grito (2011).
De Caravana een urbane grensoverschrijdende komedie
De coulissen van de derde editie van het Latijns-Amerikaans Film Festival zullen binnenkort sluiten. Een goed moment om de eerste film van het Festival terug onder de loep te nemen: De Caravana (Rosendo Ruiz, Argentinië, 2010). Een spannende komedie met meeslepende muziek in de stad van Córdoba die onze extra aandacht verdient te midden van de wel 40 kortfilms, documentaires en langspeelfilms die het Festival hebben vormgegeven. Pablo Gonzalez Galetto, fotografie regisseur van De Caravana, gaf tijdens een interview deze week meer inzicht in deze gelaagde Argentijnse film.
We zijn in de helft van het festival en het feest gaat door!
In Antwerpen zijn al de helft van de films vertoond. Tot nu toe zijn er op het festival al 30 films gepasseerd (inclusief de projecties in Leuven en Brussel) en kunnen we spreken over een goede ontvangst van het publiek. De openingsfilm was uitverkocht en er kwamen al 800 bezoekers langs bij Cinema Zuid, Pangaea en Pianofabriek.
Pequeñas voces van Jairo Eduardo: het verwerkingsproces van Colombia en Latijns-Amerika
Het Latijns-Amerikaans Filmfestival van Vlaanderen benadrukt de kracht van film en kunsten. De kracht van kunst of ruimte maken voor emoties van de verhalen achter de feiten en cijfers. Zo beleeft een publiek ver weg in een cinemazetel wat er effectief gebeurt, maar is het ook een manier voor zij die hier midden in zitten om een verwerkingsproces te begeleiden.















